Oyun Kurucu

Dün akşam Pelin Teyze geldi. Ateş pek bir keyifli. Eve gelir gelmez Pelin teyzesine diplomasını gösterdi. Sonra yılsonu gösterisindeki fotoğrafları ve videoları gösterdik. Diploma törenini izlerken onun bile gözleri doldu. Sabah Ateş gayet aktif şekilde uyandı. Gözünü açar açmaz Pelin teyzesinin yatağına koştu. Kahvaltı hazırladık ve beraber kahvaltı yaptık. Ateş tahin pekmez karışımı hazırladı ve ekmeğini batırarak güzelce yedi. Şimdi onları evde bırakıp işe geldim. İşten sonra da gidip onları alacağım, beraber dışarda biraz vakit geçireceğiz. Yarın da 8 gün kalmak üzere denize gidiyoruz. 
Ateş son zamanlarda inanılmaz bir oyun kurucu oldu. Hemen her konudan kendine oyun çıkarabiliyor. Araba yolculuğu sırasında bile yol kenarına, ağaçlara vs. bakarak level level oyunlar kuruyor. Her oyununun birkaç dünyası, onların içinde çok sayıda level'ı oluyor. Kendi kendine ya da arkadaşlarıyla bu oyunları oynuyor. Bu bizim çok hoşumuza gidiyor. 

Can sıkıntısı

Son günlerde Ateş'in canı sıkılmaya başladı. Bu yaşına kadar en azından evde canı hiç sıkılmıyordu. Bir şekilde oyalanıyordu. Ancak bu yaz ilk kez gerçekten evde sıkılmaya başladı. Bazen sabah gözünü açar açmaz sıkılmaya başladığını söylüyor. Evde onu oyalayacak çok şey var aslında. Ama eskisi kadar mutlu değil evde. Haftasonları ve bazen haftaiçi de deniz kıyısına gidiyoruz, ama orası da Ateş için ev gibi. Neyse önümüzdeki haftanın ortasında Pelin teyze geliyor. Ateş de, abisi de heyecanla bekliyorlar onu. Sonra hep birlikte bayram tatilini geçirmek üzere denize gideceğiz. Ordan döndükten birkaç gün sonra da Ateş'in okulu başlayacak zaten. Yani bu yazı atlattık. Ama gelecek yaza kesinlikle tatil, yolculuk, gezi ve aktiviteler planlayacağım. 

Abur cubur

Şimdiye kadar Ateş'e kısıtlama getirdiğim herhalde tek konu abur cubur idi. Sağlıklı beslenmesine bu kadar özen gösterirken (iki senedir bütün yiyeceklerimizi Pınar Hanım'dan alıyorum, daha önce de başka yerlerden getirtiyordum, herşeyi mevsiminde, taze ve sağlıklı hazırlamaya çalışıyorum, arkadaşlarım benimle dalga geçiyorlar) ne oldukları belirsiz bazı zararlı şeyleri yemesini tabi ki hiç istemedim. Onun dışında televizyon ya da bilgisayar oyunu gibi konularda kısıtlama yok, zaten belki de bu nedenle onlara düşkünlüğü de yok. Ancak abur cuburda öyle bir hale geldik ki, ne hediye alsak, bir paket cips kadar sevindirmedi onu. Etrafta cips yiyen birini görünce hayran hayran bakmaya başladı. Neyse babasının ve bir arkadaşın önerisiyle yaklaşık 1 ay önce abur cuburu serbest bıraktım. Yasak olana aşırı ilgi oluyor. Kendisine bunu bildirdik, tabi ki büyük sevinçle karşıladı. Zaten tatlılarla çikolatalarla çok da fazla ilgisi yok. Esas olay cips. Neyse o günden beri sık sık ve çok miktarda cips yiyor. Çooook keyif alıyor. Bunun zaman içerisinde bir doygunluğa ulaşmasını umuyorum. Sanki son zamanlarda biraz biraz doygunuk oluyor gibi. Bazı paketleri yarım bırakmaya başladı. Bakalım önümüzdeki günlerde neler olacak...

Ölüm Korkusu

Ateş'te son zamanlarda yaşıyla uyumlu şekilde bir hafif bir ölüm korkusu gelişti. Bunu daha önce okumuştum. 6 yaş civarında çocuklar ölümü farketmeye başlıyorlar, genellikle de bir korku gelişiyor. Ateş de, babasının ve benim, özellikle de benim ölmemden çok korkuyor. Bazen geceleri rüyasında görüyormuş (Bunda araba yolculuklarımız sırasında ara ara sıkılarak yol kenarındaki mezarlıkları babasıyla birlikte ziyaret etmesinin de katkısı olabilir). Ben de ona anlatmaya çalışıyorum. Bu sabah ona; kimsenin ne zaman öleceğini bilmediğini, ancak benim de babasının da çok yaşlanıncaya kadar ölmeye hiç niyetimizin olmadığını, hastalanmamak ve sağlıklı olmak için kendimize iyi bakmaya çalıştığımızı anlattım (babasının sigara alışkanlığı haricinde). O zaman rahatlayarak kendi 100 yaşına geldiğinde benim kaç yaşında olacağımı sordu. Aslında kendi ölümünden de korkuyor, anne ben sağlıklı besleniyorum değil mi, ara sıra cips yemekten birşey olmaz değil mi, diye sordu. Tabi ki olmaz, diyerek onu rahatlattım. Umarım bu korku yakında geçecektir.