DOĞUMGÜNÜÜÜÜÜ

Bu Ateş yaklaşık 2 haftalıkken çektiğim bir fotoğraf. Şu ayakların minikliğine, güzelliğine bakmaya doyamıyorum hala. İki ayak tek avucuma sığıyor ve bir dolu da boşluk kalıyor. 

Bu da 2 gün önce Pelin tarafından çekilen fotoğraf. Altı yılda ayaklar bu kadar büyüdü. Hala ayakları çoooook tatlı, öpmeye doyamıyorum. Şimdi bir avucuma bir ayak bile sığmıyor. Tam 33 numara ayakkabı giyiyor, benim ayakkabı numaram yakın zamanlara kadar 35 idi (doğumdan beri 36 oldu). İnşallah bu ayaklar daha da büyüyüp dev gibi olduğunda yine fotoğraflar çekerim. Gerçi o zaman nasırlı, kıllı falan olur, ama yine de çoooook severim.


Gelelim doğumgününe. Cuma akşamüstü, tam da 27 mayısta okulunun bahçesinde çok güzel bir doğumgünü partisi yaptık. Önceden parti planlarımızı yaptık. Arkadaşlarının aileleri davet edildi, şehir dışında olan Alber ve ailesi dışında hepsi geldi, çok sevindik. Arkadaşlarına hediye paketleri hazırladık. Kurabiyeler yaptırdık, minik hediyeler koyduk çantalara. Cuma günü Pelin teyzenin de yardımıyla bir dolu yiyecek hazırladım. İçecekler alındı. Pasta alındı. Öğleden sonra okula gidip parti hazırlıklarımızı tamamladık. Diğer sınıflar evlerine gidip de okul bize kalınca partimiz başladı. Çocuklar geniş bahçede koşturarak oynadılar, çoook eğlendiler. Ateş hediyelerini açarken çooook mutlu oldu. Tüm veliler, arkadaşları (Koza, Ela, Miray, Doruk, Mehmet Eren, Yağız, Cem, Zeynep Sara), öğretmenleri (Zekiye öğretmen, İnci öğretmen ve Tuba öğretmen), Pelin Teyze, anneanne, dededede, babaanne, dede, Toprak Efe, annesi ve babası ile hep beraber olduğumuz için keyfimiz yerindeydi. Hava kararana kadar sohbet ettik, güldük, eğlendik, yedik, içtik. Bence harika bir doğumgünü partisi oldu. Şimdiye kadar pek çok şekilde doğumgünü kutladık, ama bence en güzeli bu oldu. Ateş bu sene Star Wars karakterleriyle süslenmiş bir pasta seçti. Pastanın görüntüsü de tadı da süperdi. 
Canım oğlum, nice mutlu, sağlıklı yıllara...

Evlilik

Ateş'le Koza kesin olarak birbirleriyle evleneceklermiş. Ben gayet hoşnutum bu karardan. Koza Ateş'in 3 yılllık arkadaşı (Altı yaşını bitirdiklerini düşünecek olursak, 3 yıl oldukça uzun bir süre). Onlar sayesinde biz de aileler olarak arkadaş olduk. Koza çok tatlı, akıllı, özenle ve değer verilerek büyütülen bir çocuk. Ateş'i çok akıllı ve komik buluyor. Ateş'le evlenmek istemesinin nedenini ailesine şöyle anlatıyormuş: "Ateş çok akıllı, matematiği en iyi o biliyor. Çocuklarımın akıllı olması için benim evleneceğim kişinin de akıllı olması lazım. Ateş hem çok akıllı, hem de beni çok güldürüyor". Eh, oğlumun akıllı olduğunu anladığına göre Koza da zaten akıllı bir çocuk. Ateş'in değerini bileceğine şimdiden çok inandım. Sanki gerçekten evlenecekler gibi sevindim. Ateş de Koza'yı çok seviyor. Geçenlerde gelecekteki çocuklarının isimlerini düşünürken (şimdiye kadar iki kez yaptık bunu), Ateş'e bu kararı çocuklarının annesi olacak kişiyle birlikte vermesi gerektiğini söyledim. Ateş de "o zaten belli, tabi ki Koza" diye yanıt verdi. Bakalım gelecekte neler olacak? Umarım ikisi de birbirleriyle ya da başkalarıyla birlikte olduklarında kendilerini seven, değer veren insanlarla mutlu olurlar. 
Maalesef Ateş ve Koza farklı ilkokullara gidecekler. Biz aileler olarak arkadaşlıklarını devam ettirmeleri için elimizden geleni yapacağız. 

Bu hafta...

• Ateş'in doğumgünü var. Her doğumgününde olduğu gibi, ondan çok ben heyecanlıyım. Canım oğlum 6 yaşını bitiriyor, 7 yaşına giriyor. Tabi ona sorulduğunda "7 yaşındayım" diyor. İnsan küçükken büyümek istiyor, büyüdüğünde ise küçülmek. Ben 14 yaşındayken, 16 yaşıma gireceğim günün hayalini kuruyordum, çok net hatırlıyorum. Sanki 16 yaşında çok acaip birşeyler olacak gibi. Bu sene 41 yaşındayım, artık yılların geçmesini hiç istemiyorum. 
• Yarın sabah anneanne ile dededede, akşam da Pelin teyze geliyorlar. Ateş çok mutlu, "keşke daha çok gelseler" diyor. Pelin teyzesini çoooook özlemiş. Telefonda birbirlerine aşk ilan ediyorlar. 
• Dün abinin doğumgünüydü. O da bu yıl 10 yaşını bitirdi, 11 yaşına girdi. Bu sene ikisine de hediye olarak kendi seçtikleri oyuncakları almaları için belli bir para verdik (ellerine değil tabi). Dün oyuncakçıya gittik, kendi hallerine bıraktık. Ateş zaten bir süredir bazı oyuncakları istiyordu, hep "doğumgününde istersen alırsın," diyorduk. Dün belki de hayatının en keyifli alışverişini yaptı. İstediği oyuncakları aldı, bana hesap yaptırttı. Çok mutlu oldu, evde keyifle oynamaya başladı. 
• Cuma günü Ateş'in doğumgünü partisi var. Okulunun bahçesinde akşamüstü doğumgünü yapacağız. Arkadaşları zaten okulda, anne babaları da çağırdık. Çok güzel bir doğum günü olacağını düşünüyorum. Ateş şimdiden heyecanlanmaya başladı. Gün sayıyor. Bugün okulda Koza'nın doğumgünü var, "4 gün sonra da benimki olacak" diyor. Okuldaki her sene yapılan partiden farklı olacak. Birçok yiyecek hazırlayacağız, pasta siparişi vereceğiz. Sadece kendi sınıfı olacak. Arkadaşları için minik hediye paketleri de hazırlıyoruz. Nice yıllara canım oğlum.
• Geçenlerde arkadaşlarımla sohbet ediyordum. Hemen hemen herkes çocuğunun küçüklüğünden bazı şeyleri (giysi, ayakkabı, kitap, oyuncak vb.) anı olarak sakladığını söyledi. Ben Ateş'in sadece doğduğu gün ilk olarak giydiği giysisini saklıyorum, ara sıra çıkarıp üzerine tutuyoruz, gülüyoruz. Onun dışında giysiler, ayakkabılar, oyuncaklar, kitaplar herşeyi birilerine, bir yerlere verdim, bir daha kullanılsın diye. Hemen hemen herşeyin fotoğrafını çekiyorum, ama aslı elimde yok. Bir anda çok üzüldüm, neden ben bunu hiç düşünmedim, diye. Sonra aklıma bu blog geldi. Hayatımda hiçbir zaman günlük tutamamış olan ben, 5 senedir aralıksız hep oğlumun günlüğünü tutuyorum, onun ve bizim hayatımızdaki pek çok önemli şeyi kaydediyorum. Bir anda çok sevindim, oğlum kendi küçüklüğüne ait ne öğrenmek isterse çoğunu burdan bulabilir, diye. Aslında blogu kendim için yazıyorum, Ateş'e dair hiçbir şeyi unutmak istemediğim için, ama Ateş de büyüyünce -umarım- keyifle okur bunları. Canım oğlum, seni dünyadaki (senin deyiminle evrendeki) herşeyden daha çok seviyorum.