Cumartesi sabahı Didemler'in bahçesine pikniğe gittik. Sitenin çok güzel bir bahçesi var. Yiyecek birşeyler aldık, termosa çay hazırladık. Çok güzel zaman geçirdik. Ateş kumlarla bol bol oynadı, çimlerin boyunu inceledi, ilk kez çim biçme makinesi gördü ve çok ilgilendi. Denize taş attı. Yanımıza gelen bir hamile kediyi besledi ve peşinden dolaştı. Ama kedi karnı doyduktan sonra Ateş'in ona peynir vermek için uzattığı elini tırmaladı. Elinin üstünde 4 nokta tırnak izi var. Çok çok üzüldüm. Kediye çok kızdım. Tamam Ateş peşinden dolaştı ama ne dokundu, ne kuyruğunu çekti, sadece yemek verdi, ondan aldığı karşılığa bakın. Aslında kedileri çok çok severim, 7 yıl benim de kedim vardı, ama bu olaya çok kızdım. Gülden, tabi ki kediyi 10 gün gözlememizi ve ilk iki doz kuduz aşısını yaptırmamızı söyledi. Ama biz sürekli site bahçesinde yaşayan bir kedi olması nedeniyle kuduz olasılığının olamayacağını düşünerek aşı yaptırmadık. Site görevlileri kediyi sürekli takip ediyorlar.
Pazar günü ise lunaparka gittik. Altta Ateş abisiyle uçakla uçarken (!) görülüyor. Sonra yine abisiyle trene bindi, o kadar çok sevdi ki süre bitiminde inmedi ve işleten amca bize bedava tur hediye etti.
Atlıkarıncaya iki tur bindi. Dönmedolap, elma kurdu, farklı bir uçak ve ferrari arabadan sonra çıkışta aldığımız rüzgar gülüyle oynayarak eve döndük. Tabi rüzgar gülünün ömrü uzun olmadı, eve girerken yırtılmıştı.
Son günlerin, hatta son birkaç haftanın büyük olayı baharatlar. Evde çok değil, toplam 7 tane baharat kavanozumuz var: Kekik, sumak, nane, karabiber, pul biber, kimyon ve tarçın. Tek tek her kavanozun kapakları açılıyor, koklanıyor, karabiber ve pulbiber dışındakilere "mmmm" deniliyor. Ama acı olanlar açılmadan sadece "ufff" diyip geçiliyor. İnanmazsınız, bu işlem sayısız kere tekrarlanıyor bizim evde. Bir kez de naneleri yere döktü. Sıra her naneye gelişinde nasıl yere döktüğü ve bizim elektrikli süpürgeyle nasıl temizlediğimiz tekrar tekrar hatırlanıyor.
