Güneş Tutulması

Yine hızlı ve eğlenceli geçen bir haftasonundan sonra unutmadan şu konuşmayı yazmam lazım:
Arabadayız ve hep birlikte Manga'nın bir şarkısını dinliyoruz. 
Şarkının sözleri şöyle:
"Her sabah doğan güneş, bir sabah doğmaz oldu" 
Ateş'in sorusu:
"Bu şarkı güneş tutulmasını mı anlatıyor?"

Pijama Partisiiiiii

Geçtiğimiz salı günü Ateş'in okulunda, sadece 6 yaşlar için özel olarak organize edilen pijama partisi vardı. Ateş 1 senedir bu günü bekliyordu. Okulu bu işi öyle güzel organize etmiş ki, çocuklar günlerce önceden heyecanlanmaya başladılar, bu günü beklediler. Pijama partisinde gerçek diplomalarını alacaklarını öğrendiler. 
Öncelikle o gün okula gitmediler. Zamanlarını evde dinlenerek geçirdiler ki, akşama bol bol enerjileri olsun. Evde booool yedek kıyafet, pijama, su tabancası, yastık, çarşaf, pike hazırladık. Saat sayarak akşamı bekledik. Saat 5'te okula gittik. Bütün çocuklar minik bavullarla gelmişlerdi. Birbirlerini görünce (sanki hiç görüşmüyorlarmış gibi) sevindiler. Biraz okulda vakit geçirdikten sonra 6 gibi okuldan ayrıldık biz aileler olarak. Bu arada okulda hazırlıklar tam gaz devam ediyordu. Sonradan öğrendiğimize göre barbekü partisi ile başlamışlar, bahçeyi süslemişler, su savaşları yapmışlar, ışıklı pek çok oyuncak oynamışlar. Her biri gökyüzüne ışıklı balon uçurmuş, artık hepsinin gökyüzünde birer yıldızı varmış. Sandalye kapma yarışması yapmışlar, Ateş kazanmış. Sonra yatmak için içeri geçmişler, bu arada diplomalarını almışlar. Gece saat 1.30'da Ateş diplomasına sarılıp uyumuş. İlk uyuyan Ateş olmuş. Sabah uykulu uykulu kalkıp bahçede güzel bir kahvaltı yapmışlar. Öğlen gibi de biz gidip çocukları aldık. Çok eğlenmişti, çok da yorgundu. Gerçekten hayatı boyunca unutamayacağı bir gece geçirdi. Öğretmenlerinden öğrendiğim kadarıyla bizimki uyurken sürekli hareket halindeymiş, şaşırılacak birşey değil benim için, evde de öyle. Sürekli üstünü örtmeye çalışmışlar, evde de hiç örttürmez üstünü. Ama öğretmenlerine bunu söylemediğim için gece boyunca üstünü örtmüşler.
Bu gece sayesinde hem çocuklar çok eğlendi, hem de hep birlikte ayrı kalma eğitimi aldık. Çocukların çoğu ilk kez ailesinden ayrı bir yerde kalmış oldu, aileler de ilk kez çocuklarının farklı bir yerde kalmasına alışmaya çalıştı. 
Sonuç olarak harika bir organizasyondu, okula ve öğretmenlerine ne kadar teşekkür etsek azdır. Çünkü çocuklarımız için bu mükemmel geceyi planladılar. Bütün personel ve bütün öğretmenler, okul müdürü ile birlikte çocuklarla kaldılar. Çocuk başına nerdeyse iki yetişkin düşüyordu. Ateş 3 yıl o okula gittiği için çok mutluyum, çok doğru bir karar olduğunu çok iyi anladım. Ateş iki gündür diplomasını herkese gösterip, onu almak için 3 yıldır çalıştığını anlatıyor. Diploma onun için çok özel.
O gece biz de bazı ailelerle birlikte okula yakın bir yerde yemek yedik, güldük, eğlendik. Çok güzel bir gece geçirdik, hatta bir ara çocukları ziyaret bile ettik, onlarla dans ettik. 
Unutamayacağımız harika bir gün oldu.

Haftasonu ve Babalar Günü

Ateş harika bir haftasonu geçirdi. Cuma akşamından başlayım. Okuldan onu almaya gittiğimizde tabi ki önce bahçede 1-1,5 saat oynadı arkadaşlarıyla, sonra deniz kenarına doğru yola çıktık. Yolda giderken sevdiği şarkıları dinledik birlikte, biraz mısır yedi, sonra da uyuyakaldı. Oraya vardığımızda hiçbir şekilde uyandıramadım. Neyse erkenden uyumuş oldu, ertesi güne erken başladı. Aslında daha iyi oldu. Cumartesi sabahı önce İpekler, sonra da Kozalar geldiler. Çocukların üçü denizde kumsalda oyunlar oynadılar, yüzdüler, eğlendiler. Biz de anne-babalar olarak kumsalda oturduk, sohbet ettik, keyif yaptık, denize girdik. Üçü nerdeyse geceyarısına kadar oynadılar. Sonra İpekleri ve Kozaları yolcu ettik. Bizimki hala uyumaya giderken, "anne Felaket Henry okur musun" diye şansını deniyordu. Ertesi sabah yine sınıf arkadaşı olan ve bir gece önce gelen Yağız'ın çağırmasıyla erkenden uyandı ve kahvaltı bile yapmadan kumda oyuna başladılar. Bu sefer de Yağız'la oynadı, yüzdü, abisi geldi, onunla yavru köpekleri sevdiler. Yağız'la yüzme tahtası ve su tabancasıyla çılgın oyunlar oynadılar. Akşam olunca zar zor banyosunu yapıp akşam yemeğini yedi. Arabaya binerken gözleri kapanmak üzereydi. "Gözlerimin kapakları çok ağır" diye şikayet etti. Akşam 6.30'da uyudu, kucağımızda eve taşıdık, sabah 7.00'de ancak uyandı. Okula götürdüm. Bugün okulda son günü. Yarın pijama partisi var, ondan sonra da isterse gidecek haziran sonuna kadar. 
Dünkü babalar günü için ben Ateş'in ve abisinin adına hediye aldım. Ama ikisi de kendileri ayrıca babalarına hediye yaptılar. Ateş babasına iskelet olan bir resim (işi o olduğu içinmiş), büyük bir gitar resmi (babası sevdiği içinmiş), babasının gitar çaldığı bir resim, bir de canavarlı resim (babası canavar sevdiği içinmiş) hediye etti. Ayrıca babasına balkondaki tamirat işlerinde yardım edecekmiş hediye olarak.

Kulaklık

Ateş geçen pazar günü kulaklık kullanmaya başladı. Daha önce 1-2 kez arabada birşeyler izlemek için kullandıysa da pek mutlu olmamış ve sevmemişti. Son zamanlarda müzik dinlemeyi çok sevmeye başladı. Pazar günü de abisinden görerek benden kulaklık istedi. Kulaklıkla müzik dinlemekten çoooook keyif aldı. Kendisi dinlerken başka birşey duymadığı için bağıra bağıra bizimle konuştu. Müziğin dışardan duyulup duyulmadığını merak etti. Birkaç kez, bizim müziği duyup duymadığımızı sordu bağırarak. Çoook keyifle dinledi, eğlendi. 
Bu arada bence çok sağlam bir müzik kulağı var Ateş'in. Hangi şarkıyı dinlesek hem hemen sözlerini öğrenip söylüyor (şarkı ingilizce ise çok yakın şeyler uyduruyor), hem de müziğini tamamen doğru bir şekilde söylüyor. Bu konuda babasını şimdiden fersah fersah geçmiş durumda. Şimdi babasının arabasındaki 2 CD ile yetiniyor, yakında başka şarkılar da isteyecek tabi. O 2 CD'de bizim gençliğimizin yabancı şarkıları var (Boney M, Michael Jackson, Pink Floyd, Europa, Alphaville, Shakira), onların yanısıra hepimizin sevdiği Manga'nın bütün şarkıları var. 
Söylediğine göre bu cuma günü bize arabada bir konser verecekmiş.
NOT: Pijama partisi gelecek çarşamba olacak. Çok sevinçli ve heyecanlı. Ondan sonra da okul tümüyle bitiyor. Şimdilik tatil olacak diye çok seviniyor, ama bütün sınıf birlikte son 4 günlerini yaşıyorlar, henüz bunun farkında değil. Gerçi 3 arkadaşıyla aynı okulda olacak ama yine de burda bir devrin sonunu yaşıyoruz. Bana noluyorsa, Ateş'in hayatında kapanan bir dönem için ağlıyorum. Aslında bu kapanırken yeni bir dönem de başlıyor, bunun için de çok mutluyum.

Mezuniyet

Cuma günü bizim için harika bir gündü. Ateş o gün 3 yıldır gittiği okulundaki son gösterisini yaptı ve mezun oldu. Mutluluk gözyaşının ne olduğunu ben Ateş'le öğrendim zaten, o gün bol bol döktüm. Gösteri harikaydı. En son da cüppelerini giyip keplerini takarak, slayt gösterisi eşliğinde sahneye çıktılar, ben koptum. Diplomalarını okul müdürünün elinden alıp bir de gururla havaya kaldırdılar. Çok hoşuma gitti çok. Bütün sınıfın yer aldığı çok güzel fotoğrafları var. Gösterinin sonunda İnci öğretmene, ayrılıyoruz diye ağlayarak sarıldığımı bile hatırlıyorum. Bu okulun bizde yeri çok özel. Ateş ve dolayısıyla biz çok güzel günler geçirdik. Veli grubu da çok iyiydi. Bir kısmıyla yine veli grubu olacağız, bir kısmıyla da ayrılsak da görüşmeye devam edeceğiz. 
Gösteriden önce Ateş biraz strese girdi. Bana "siz 5 kez alkışlayacaksınız diye ben çok yorulacağım" dedi, mızıldandı. Ama sahnede kendinden son derece emin, hareketleri çok güzel yapan ve çok güleryüzlü bir Ateş vardı. Dansların hepsini çok güzel yaptı. Genelde Koza ile birlikte dans ettiler. Bu arada Doruk da Koza'ya göz koymuş. Ateş'e "sen onunla aynı okula gitmeyeceksin" demiş (kendi de gitmeyecek), biz de Ateş'e bazı taktikler verdik.
O akşam gösteri çıkışında Koza'nın annesinin organizasyonuyla hep birlikte yemeğe gittik. Çocuklar çooook keyifle oyun oynadılar. Biz de bol bol gülüp eğlendik. Eve döndüğümüzde saat gece yarısını geçmişti. Ertesi gün uzun zamandan beri ilk kez bütün gün evdeydik. Ateş'in cüppeli fotoğraflarına baktık, kaydettiğimiz gösterilerini ve -ben tabi ki ağlayarak- mezuniyet törenini izledik. 
Aslında mezuniyet tam olarak bitmedi. 2-3 hafta içinde okulda bir de pijama partisi yapılacak. Ateş geçen seneden beri o günü bekliyor. "Ben ayrı kalınca seni çok özleyeceğim" dediğimde, "anne artık bir geceliğine katlanırsın, napalım" diyor. O gecenin sabahında gerçek diplomalarını alacaklarmış. Çok heyecanlı. 
Artık oğlumun hayatında yeni bir dönem başlıyor. İlkokul öğrencisi oluyor. Umarım o okulda da mutlu olur. Benim için en önemli şey onun mutlu ve güvende olması çünkü. 
Umarım daha nice mezuniyet törenlerini çooook mutlu olarak izleriz.

Yine Doğumgünü

Geçtiğimiz hafta yine Ateş'in doğumgünü oldu. Bu sefer de bizim arkadaşlarımızla her zaman gittiğimiz bir mekanda Ateş'in doğumgününü kutladık. Bu sefer pasta, çocuklar için hazırladığımız kurabiyeler ve erkek çocukların hediye paketleri hep spider man'li idi. Ateş'in okuldan arkadaşı Deniz de vardı. Ateş'le birbirlerini çok seviyorlar. Yine çok güzel bir doğumgünü oldu.
Birkaç gün önce de Bilge-Denizlerle bir doğumgünü daha kutladık, bu artık bu senenin son kutlaması oldu. O zaman da Ateş'le ben bonibonlu ve pötibör bisküvili çok güzel bir pasta yaptık. Ateş'in hesaplarına göre bugüne kadar toplam 15 tane doğumgünü partisi olmuş. Daha nice doğumgünlerini böyle mutlulukla kutlayalım, pastalar yapalım, partiler planlayalım, gülelim, eğlenelim :)))
Önemli Not: Bugün Ateş'in anaokulu mezuniyet gösterisi var. Hazırlıklar tamam. Cüppeli ve kepli bir tören olacak. Bunu düşünürken ya da birine anlatırken bile gözlerim doluyor. Ateş'in hayatında bir dönem bitiyor. 6 yıllık hayatının yarısını bu okulda geçirdi. Okulunu çooook seviyor. Ben de okulunu, öğretmenlerini, Ateş'in arkadaşlarını, onların aileleri ile zaman geçirmeyi, iş çıkışı Ateş'i almaya gittiğimde çocuklar ısrarla bahçede oynarken oturup sohbet etmeyi çok seviyorum. Gerçi Ateş'in sınıfından 3 çocuk daha (yani sınıfın yarısı) Ateş'le aynı okula gidecekler. Umarım diğer arkadaşlarıyla da iletişimimizi sürdürebiliriz.