Yeniden merhaba;
Yandaki fotoğrafta Ateş, biricik abisi Kaan'ın kucağında. Fotoğraf geçen yazdan..
Ateş'le ilgili olarak söylenebilecek en önemli özelliklerden birisi herşeye "dü" demesi. Ama herşeye. Daha önceden daha çok konuşuyordu. Şimdi de anne, baba, gel diyor ama gerisi dü. Bazen uykusunda dü diye sayıklıyor. Sabah da gözünü açar açmaz gülerek dü diyor. Bu sıralarda lambalara fena halde takmış vaziyette. Bir de ayaklar. Ben ve Kaan, Ateş'in sürekli ayaklarını seviyoruz. Çocuk da herhalde vücudunun en güzel ve önemli yerinin ayakları olduğunu zannediyor. Ne zaman kendinden büyük bir kız çocuğuyla karşılaşsa hemen dü diyerek ayaklarını gösteriyor.
Bu sabah başına kocaman bir şapka takarak kendi kendine gidip aynaya baktı ve güldü. Çok sevimliydi. Şu anda evde uyuyor.
Didem'in yorumu Ateş'in Günlüğü'nün ilk yorumu oldu. Didem'in bebişleri daha doğmadılar ama onların da bir sayfaları oldu. Artık Didem'le karşılıklı yazışırız.