Neler neler yaptık. İlk haftasonu Kaan hasta olduğu için evden pek çıkamadık. Zaten hava da kötüydü. Sonra salı günü hava düzeldi, arkadaşlarla birlikte bir yere kahvaltıya gittik. Ateş arabalarını götürdü gittiğimiz yere. Zaten bu sıralarda heryere ama heryere (uyumaya, banyoya, yemek yemeye, dışarıya çıkarken) elinde oyuncaklarıyla gidiyor. Araba, boya kalemi, otobüs vs. Ama mutlaka en az 3 tane alıyor, tabi hepsi ellerine sığmıyor, düşüyor. Düşünce de bizimkinde biraz sinir yapıyor. Neyse, çarşamba biraz alışverişe çıktık, Ateş Bey'i gezdirdik. Perşembe ikizler bize geldi. Cuma günü açıkhavada bir yere yemeğe gittik. Ateş toprakla, taşlarla, kedilerle oynadı. Kendi yemeğinden kalanı kedilere yedirdi. Cumartesi Zeynepler'e gittik. Ateş bol bol Zeynep'in oyuncaklarıyla oynadı. Öğleden sonra Kaan geldi. Pazar günü ise çok komikti. Kar oynamak için biraz şehrin yukarı taraflarına çıktık, ama gittiğimiz yerlerde kar bulacağımıza günlük güneşlik bir havayla karşılaştık. Sonuç olarak o günümüz, Kent Ormanı'nda yaptığımız yaklaşık 3 km'lik yürüyüşle sonuçlandı. İlk kilometrelerde Ateş kucakta kurabiye yiyerek gezdi, sonra elini bile tutturmadan kendi kendine yürümeye çalıştı. Sonra kaçınılmaz son, pazartesi geldi ve iş başladı (böyle yazdığıma bakmayın, işime severek geliyorum, sadece oğlumla birbirimize çok alışmıştık, zor oldu).Fotoğrafta oğlumu mantar kafasıyla çalışma masasında çalışırken görüyorsunuz. Yaklaşık 1 hafta önce babası saçlarını kesti Ateş'in. Şimdi yine kısacık saçlı ve çok çok sevimli oldu.
