Ateş arabaya her bindiğinde yol kenarında yer alan hız tabelalarını takip edip sürekli olarak bize bildiriyor. Örneğin; 50 km yazan bir tabelanın yanından geçmişsek, hemen "anne ya da baba, kaçla gidiyosun" diye soruyor. Bizim verdiğimiz yanıta göre "eyvah çünkü tabelada 50 yazıyoy" diye bizi uyarıyor. Bu iş yol ne kadar devam ederse o kadar devam ediyor. Eyvah çünkü, bizim bile dilimize takıldı, hepimiz kullanmaya başladık.
Geçenlerde blog arşivime baktım. Bizimki mart ayında da kendine leopar diyormuş. Ağustos sonundayız, bir değişiklik yok. Hala bir leopar o. Hatta çocuk leopar. 0, 1 ve 2 numaralı yürüyüşleri var. Elleri yok, ön patileri var, yani toplam 4 ayağı var. Kükrüyor. İsmini soranlara iki ismi olduğunu, birinin Ateş, ötekinin leopar olduğunu söylüyor. Hatta kısaca kendine ateşlr (sondaki lr, leoparın ilk ve son harfleri) diyor. Sürekli şöyle tiyatro oyunları yapıyoruz: Aaaa, çok komik, çünkü burda bi leopar uyuyor (tabi bunlar bize zorla söyletiliyor).
