Üstüste 4-5 haftadır Ateş beyler cumartesi sabahı kahvaltı yapmak istemiyorlar. İlk haftalarda "tamam, olabilir, acıkmamıştır, canı istemiyordur, birazdan yer" düşünceleriyle kendime hakim olsam da, artık çileden çıkmış durumdayım. Bırak acıksın demeyin, hiç acıkmıyor. Tam 5 aydır boyu uzamıyor: 105 cm. TAM 1 YILDIR kilo artışı yok. Geçen sene bu zamanlar 19.5 kg idi. Şu anda 18.5 kg. Yani almadığı gibi bir de vermiş. Benim önceye göre yaptığım farklı bir şey yok aslında. Ama iştahı inanılmaz azaldı. Örneğin akşam yemeğinde 3 (yazıyla üç) lokma yiyor, doydum diyor ve asla bir lokma daha almıyor. Daha önce köfteyi çok severek yerdi. Şimdi ne köfte, ne top köfte, ne kadınbudu köfte hiçbir şey yemiyor. Eti bütün olarak zaten yemiyor. Balık tüketimi çok çok azaldı. Hergün meyve yerdi, artık o da çok azaldı.
Bütün bunların sonucunda tabi ki doğal sonuç olarak fiziksel gelişim durdu. Doktora danıştık. 3-4 yaşta zaten fiziksel gelişim bir duraklama dönemine giriyor. O yüzden bence endişenelecek bir durum yok, dedi. Ama demir eksikliği anemisi olabilir, diye ekledi. Önceden konjonktivalarına baktığımda kıpkırmızı olduğunu görüp sevinirdim. Doktorla konuştuktan sonra bir daha baktık ki, klasik anemik çocuklar gibi soluk pembe.
Böylece -babasının isteği üzerine tetkik yaptırmadan- Ateş'i demir kürüne aldık. Hem demir ilacı içmeye başladı, hem de demirden zengin besinleri yedirmeye başladık. Başladık diyorum ama henüz başarılı olmuş değiliz, hala hiçbir şey yememekte ısrar ediyor.
Çok çok çok sinirliyim.
