Cumartesi, Ocak 07, 2012
Tavuk Şnitzel
Bugün Ateş'in kreşten beri sınıf arkadaşı olan A....'in doğumgününe gittik. A...., Ateş gibi kreşten arkadaşı olan Mehmet Eren, Yağız ve İsa'yı çağırmak istemiş sadece. Beş erkek çocuk kudurdular tabi ki. Sürekli kovalamaca, boğuşma, tepişme gibi erkek çocuk oyunları oynadılar hep. Biz anneler pek çok güzel yiyecek yediğimiz halde çocuklar oynamaktan ara verip de birşey yiyemediler. Eve dönmek için yola çıktığımızda Ateş hem yorgunluktan, hem de açlıktan perişan olmuştu. Aklımıza Ateş'in çok sevdiği bir yerde yemek yemek geldi. Ateş dışarda yemek yiyorsak mutlaka tavuk şnitzel yiyor. Çok seviyor, ben de fast foodtansa bunu tercih ediyorum tabi ki. Yolda telefonla siparişimizi verdik, çünkü Ateş'in oraya gidip, yemeğin pişmesini bekleyecek hali yoktu. Hızla yağan yağmur eşliğinde kafeye vardığımızda masamız ve Ateş'in yemeği hazırdı. Ateş her zamanki gibi bayılarak yedi. Kan şekeri yükseldikçe keyfi de yerine geldi. Akşam için bir de pasta alarak oradan ayrıldık, evimize geldik.
