Dün okulda veli toplantısı vardı. Ateş'in İngilizce öğretmenleri ve sınıf öğretmeniyle görüştük. Anne ve baba olarak duyduğumuz şeylerden çok mutlu olduk. Ateş'in dersleri çok iyi, sosyal anlamda da çok iyiymiş. Sınıfta aşırı konuşmayı da azaltmış. Öğretmenleri çok memnun. Biz de çok mutlu olduk ve gurur duyduk oğlumuzla. Umarım hep böyle devam eder.
Ateş bu hafta nerdeyse doğduğundan beri bakıcılığını yapan ablasından ayrılıyor. Ablası evleniyor ve başka bir şehre yerleşerek işi bırakıyor. Ateş ondan ayrılacağı için üzgün. Zannedersem dışardan belli ettiğinden ziyade içten içe üzülüyor. Birbirlerini çok severlerdi. Ablası da Ateş'i çok özleyecek eminim. Bugün yeni bir hanımla görüştük. Bir sonraki haftaya işe başlayacak. Ateş de gördü, şimdilik sevdiğini söylüyor. Şimdi işe aldığımız kişi sonuçta yazın ben işteyken Ateş'le kalacak. O yüzden çok güvenilir olması ve Ateş'le iyi ilgilenmesi, iyi bakması lazım. Umarım iyi gider işler, bu çok can sıkıcı bir konu. Biz yıllardır çok güvenerek bırakabilmiştik Ateş'i. İnşallah bir sıkıntı yaşamayız. Zaten artık evdeyken kendi başının çaresine bakabilecek durumda. Sadece yanında güvenilir bir büyüğe ihtiyacı var. Bu dönemi sorunsuz atlatmayı çok istiyorum.
Bugün Ateş hayatında ikinci defa canlı basket maçı izledi. Abisinin okul takımının maçı vardı. Abisi tırnağı yüzünden oynayamadı, ama biz yine de maçı izlemeye gittik. Yenildiğimiz halde yine de keyifle maçı izledik.
Bu haftasonu bir de Ateş'in 2. proje ödevi vardı. Ateş'in konusu yaz mevsimiydi. Öğleden sonra abisi ve babasının yardımıyla güzel bir ödev hazırladı. Bugün bitirmesi çok iyi oldu. Aslında yarına değil, bir sonraki pazartesiye hazırlanacaktı, ama gelecek haftasonu biz Pelin teyzenin evlilik törenleri için gideceğimizden hiç zamanımız yoktu. Haftaya İzmir'deyiz. Ateş şimdiye kadar hiç tanışmadığı akrabalarımla tanışacak. Heyecanla bekliyoruz.
