O kadar çok şeyler oluyor ki, hem bizim hayatımızda, hem de ülkede, bloga birşeyler yazmaya fırsat bulamadım. Şöyle özetleyim:
Ateş'in okulu cuma günü kapandı. Çok güzel bir karne aldı. En güzel hediye de Ateş'in öğretmeninden ailece aldığımız övgüler oldu. Ateş öğretmeninden hiç ayrılmak istemiyor (onlar ayrılırken ben ağladım), bu sene kampüsü de değişeceği için mutsuz. Kampüsünden ayrılmak da istemiyor. Ben de ona, 1. sınıf öğretmeninden de ayrılmak istemediğini, ama 2. sınıfta çok daha mutlu olduğunu hatırlattım. Ama benim de içimden aynı şeyler geçiyor. Öğretmeni çok iyi bir öğretmendi, bir daha onun gibi öğretmen bulur muyuz bilmiyorum. Ayrıca kampüsü de geniş bahçeli, bol ağaçlı çok güzel bir kampüstü, yenisinin bahçesi biraz küçük görünüyor gözüme, bakalım...
Son 1 haftadır Ateş'in İstanbul'daki kuzenleri burdaydı. 5 kuzen buluşup çok iyi vakit geçirdiler. Bu durumu çok seviyorum, yaşları farklı olsa da, hep birlikte oynayacak bir oyun buluyorlar, bu çok hoşuma gidiyor.
Biz de artık tatil planlarımızı yapıyoruz, Ateş'in birkaç haftaya kadar doğacak kuzeni için İzmir'e gideceğiz birlikte. Bakalım yeni doğmuş bebekle ne kadar ilgilenecek?
Bugün evde, oyun oynuyor, denizden dün gece döndük. Tatilin her haftası için ödevi ve tatil boyunca okuması için 6 kitabı var. Hedefimiz en kısa sürede onları bitirmek tabi, ama ayrıca Ateş'in yüzme dersleri, lego-robot dersleri ve ilk fırsat bulduğumuzda daha yoğun tenis dersleri başlayacak. Bu yaz herhalde epeyce hızlı geçecek.
