Ateş bu sefer de aşil tendiniti oldu, yürürken topuğu ağrıyor. Baskette parmak ucunda yürütmüşler, ondandır geçer, dedi babası.
Keyfimiz yerinde. Son günlerde en az 5-6 kez bana dünyanın en iyi annesi olduğumu söyledi. Ben de ona asıl kendisinin dünyanın en iyi, en tatlı, en harika çocuğu olduğunu söyledim. Birbirimizi böyle mutlu edip duruyoruz. Sabahları okula giderken birbirimizi özleyeceğimizi söylüyoruz. Bu sabah servisten iki kere aradı beni. Otoparktaki köpek (Oskar) başka yere gidecekmiş, ayrıca nefes vermeye çalışırken ıslık çalmış, onu söyledi. Bir de biraz önce yazdıklarımı tekrarladı. Serviste normalde Melih'le oyun oynarlar, ama sabahları Melih uyuyorsa Ateş de sıkılmış, beni aramış olabilir. Bunlar benim için doğal düşünceler (Ateş'in dünyanın en harika çocuğu olduğu ve okuldan dönene kadar onu özleyeceğim gerçeği), Ateş ise bu sıralarda biraz duygusal, bazen böyle oluyor, geçiyor, sonra tekrar oluyor. Bir derdi olmasın da...
Bu sıralarda okula top götürüyor geçen seneki gibi. Diğer çocuklarla birlikte ortada sıçan oynuyorlarmış.
