Yine bir pazartesi, bölümdeki zamanımın sonlarına yaklaşırken, Ateş'in Günlüğü'ne yeni bişeyler yazayım dedim. Bu hafta denize cumartesi sabahı hep birlikte gittik. Kaan da bizimle geldi. Bu haftasonu Isabella ile buluştu Kaan. Isabella, şimdilik Kaan'ın kız arkadaşı. Yazın daha sık, kışın da arada sırada buluşuyorduk Isabella ve ailesiyle. Cumartesi günü Kaan yüzmeyi tam olarak öğrendi. O yüzme öğrenirken, Ateş ve ben her zamanki gezi turlarımızı attık. Kumsalda, iskelede, resepsiyonda, masa tenisi izleyicisi olarak, balık fotoğraflarının başında vs...............
Artık günlerden salı oldu. Dün akşam yazıyı tamamlayamadım, eve gittim. Arabayı parkederken minik, çok tatlı bir yaratığın gülerek bana doğru koştuğunu gördüm, kucaklaştık. İnsanın çocuğu olmasının en güzel yanlarından biri bu heralde. Eve döndüğünde birisi çok ama çok seviniyor, sen de eve dönmek için can atıyorsun. Neyse, tabi kucağımda hiç uzun durmadı, artık sürekli yürüdüğü ve koştuğu için özgürlüğünü ilan etti. Elindeki salya mendiliyle (diş geliyor heralde) güvenlikteki görevlilerin sandalyelerini sildi, parlattı. Sonra eve çıktık. Akşam babasıyla birbirlerine top atmaca oyunu oynadılar. Bu sabah da "Ateş nerde?" sorusuna kendi göbüşünü göstererek "dü" yanıtını verdi. Fotoğraflar haftasonundan. Birinde Kaan Isabella ile birlikte, diğerinde Ateş öğle uykusunda (annesi de dinlenme seansında).
