Bu akşam (daha doğrusu dün akşam) Ateş'le birlikte uyuyakalmışım. Sabah çok erken kalkmıştık. Şimdi de gecenin 1.30'unda Ateş'e süt vermek için (biberonla) uyandım. O tekrar uyuyunca kameramda uzun süredir evdeki bilgisayara aktarılmayı bekleyen fotoğrafları aktardım. Birkaç saat önce çektiğim Ateş'le Cengiz'in baloncuk fotoğraflarını görünce de hemen bloga yazmak istedim. Bu blog işine girdiğim için çok mutluyum. Hem Ateş'in gerçekten günlüğünü tutmuş oluyorum, hem de yüzyüze tanışmadığım ama hergün sayfasını izlediğim pek çok blog arkadaşım oluyor. Çok keyifli...
Dün akşam aşı akşamıydı. İkinci MMR'ını yaptı Cengiz. O aşıyı yaparken ben Ateş'i oyalamaya çalıştım ama zaten pek gerek kalmadı, çünkü hiç ağlamadı. Cengiz aşıyı o kadar hızlı yapıyor ki kimse birşey anlamadan olay bitiyor, çok da iyi oluyor. Şimdilik ateşi de yok. Bir aşıyı daha atlattık galiba.
