Abidikgaaa

Ne demekse bu abidikgaaa, ben de bilmiyorum. Ateş uzun zamandır ara ara gözümüzün içine baka baka ve uzata uzata "abidikgaaa" diyor. O kadar sevimli söylüyor ki, bayılıyorum. Ayrıca, yine ara sıra "bababanamama" (baba bana mama, ayrı yazınca anlaşılabiliyor), ya da "babamamabana" gibi şeyler de söylüyor. O kadar üstüne basa basa anne dedirtmeye çalışıyorum (daha önce yazmıştım, anne diyordu), "hadi anne de" diyince inatla "baba" diyor. Dün akşam ben onun fotoğraflarını çekmeye çalışırken kikir kikir gülerek dijital kameramın kılıfını kaçırdı. Ben arkasından koştukça daha da keyiflendi, koşarak kaçtı. Aşağıdaki de onun resmidir.