Dün üçümüz evden çıktık, yürüyerek dolaştık biraz. Biraz dediğim toplamda 4 saat sürdü. Ama bir kez öğle yemeği yemek için, bir kez de kahve-tatlı seansı için oturduk. Ateş ilk yarıda çok mızıklandı, sürekli yorulduğunu söyledi. Ama biraz dayanıklı olması konusundaki konuşmalarımızla eve dönerken nerdeyse hiç şikayet etmedi. Etrafta benim farkında bile olmadığım bazı şeylerin fotoğrafını çekti. Eve döndüğümüzde epeyce yorulmuştuk. Bugün de hep ev keyfi yaptık. Dün dışarda yürürken işyerinden bir arkadaşımızla karşılaştık. Arkadaşın büyük çocuğu yanındaydı, küçüğü de arkadaşlarıyla beraber sinemaya "sattığını" söyledi. Sonra ayrıldık. Birazdan Ateş bize çocuğun neden satıldığını sordu, belli ki konu onda bir endişe yaratmış. Biz de kahkahalar içinde terimin gerçek anlamıyla kullanılmadığını ona anlatmaya çalıştık.
Arka plandaki fotoğrafı birkaç ay önce Ateş çekmişti.
