Geçtiğimiz hafta çok şey oldu. Öncelikle geçen hafta başında Ateş'in öğretmeni, ilk proje ödevlerini verdi. Hafta yerli mallar haftası olunca proje ödevlerinin konusu da meyveler oldu. Ateş'in konusu şeftali idi. Haftaiçinde babasıyla birlikte hazırladılar projeyi. Bir kartonun üzerine, şeftali şeklinde kesilmiş kağıtlara Ateş, konu ile ilgili fıkra (Bir adamın adı tali, görevi de şeflikmiş. Karısı r harfini söyleyemez, onun yerine y dermiş. Bir gün telefon çalmış, bir adam Şef Tali Beyin evde olup olmadığını sormuş. Karısı da, "şeftali bey evde yok, ben kayısı", demiş), bilmece (sarıdır limon değil, suludur portakal değil) ve tekerleme (Aydın'da incir, İzmir'de üzüm, Bursa'da en güzel şeftali yenir) yazdı. Ayrıca şeftali hakkında genel bilgiler de toplayıp, şeftali suyu ve reçelinden örnekler koydular. Evde biraz strese girerek sunum provası yaptı.
Pazartesi sabahı sunumunu yaptı Ateş. Biz izleyemedik maalesef. Çünkü sadece ders aktivitesiydi. Anladığımız kadarıyla çok güzel sunmuş, yıldızlı 100 almış. Öğretmeni bir de müdür yardımcısını çağırıp Ateş'e ikinci kez sunum yaptırmış.
İkinci büyük olay, cumartesi günü gittiğimiz veli toplantısı idi. Bu dönemdeki ikinci planlı toplantı idi. Bu sefer sabah erkenden gidip, çok sıranın olduğu İngilizce öğretmenleriyle görüştük önce. Ara karnede "sözlü anlatım becerisi" çok iyi değil, iyi gelmişti. Bunun neden olduğunu ve bizim evde neler yapabileceğimizi sorduk. Öğretmenleri de bu iyinin sebebinin Ateş'ten kaynaklanan bir sorun olmadığını, bazı çocukların (ailelerinde konuşulması nedeniyle) daha rahat konuştuğunu ve öğretmenlerle İngilizce konuşmayı tercih ettiklerini, Ateş'in ise (doğal olarak anadili olan) Türkçe'yi tercih ettiğini anlattılar. Bunun kesinlikle kötü bir anlama gelmediğini ve Ateş'in durumunun gayet iyi olduğunu belirttiler. Biz de evde okuldan gelen CD'leri dinleyip, kelime tekrarı yapmaya, önerdikleri web sitelerine girip Ateş'le İngilizce oyunlar oynamaya başladık.
Sınıf öğretmeni yine Ateş'ten ne kadar çok memnun olduğunu, Ateş'in hiçbir sorunu olmadığını söyledi. Yine bize teşekkür etti. Çoook mutluluk verici bir görüşmeydi. Resim öğretmeni Ateş'in çizdiği resimlerden dolayı ne kadar mutlu olduğunu anlattı. Rehberlik öğretmeni Ateş'in hiçbir sorununun olmadığını söyledi.
Sonuç olarak bunların hepsi bizi çok çok mutlu eden şeyler. Ayrıca en önemlisi Ateş okulunu ve öğretmenini çok seviyor, okula gittiği için hiç mızmızlanmadı şimdiye kadar. Bundan sonra da böyle devam etmesini umuyor ve diliyorum.
