Geçtiğimiz cumartesi gününü, Ateş'in isteğiyle "anne-çocuk günü" ilan ettik. Ev dışında yapılacak işler olduğunda Ateş genellikle babasıyla gidiyordu. Bu sefer benimle yapmak istedi. Sevinerek kabul ettim. Babası bize katılmak istedi, ancak Ateş "o zaman anne-çocuk günü olmaz" diyerek reddetti.
Kendisi o gün için bir plan ve liste hazırladı, ve o plana sonuna kadar uyduk. Sabah 9.05'te evimizin balkonuna çıkarak kendi Atatürk'ü anma törenimizi yaptık. Saygı duruşunda bulunduk, İstiklal Marşı'nı söyledik. Sonra birlikte şiir okuduk. Sıra kahvaltıya geldi. Güzel bir kahvaltının arkasından giyinip dışarıya çıktık. Ateş'e ve abiye birkaç parça kıyafet aldık. Sonra Ateş'e bot aldık. Arada açık havada oturup dinlendik, manzara seyrettik. D&R'dan iki tane kitap aldık, ikisi de Ateş'e, birini O seçti, birini ben. Sonra Ateş'e ve bana kışlık terlik aldık. En son da oyuncakçıya uğradık. Aslında şöyle bir bakıp çıkacaktık, ama bir baktık ki, geçen hafta seyrettiğimiz Muppet Show'un minik peluş oyuncakları gelmiş, iki tane minik oyuncak aldık. Artık yorulmuş ve acıkmıştık. Güzel bir öğle yemeği yedik birlikte. Sonra mutfak alışverişi yaptık biraz da. En sonunda elimiz kolumuz dolu olarak evimize döndük. Gün boyu ara ara birbirimize sarılıp anne-çocuk gününden ne kadar mutlu olduğumuzu anlattık birbirimize. Sık sık başka aktivitelerle tekrarlamaya karar verdik.
