Cumartesi gecesi yatarken hiçbir problemi olmayan Ateş, pazar sabahı kalktığında hastaydı. Bulantı, şiddetli karın ağrısı, ishal ve iştahsızlık vardı. Tek bir lokma birşey yiyemedi. İlerleyen saatlerde ateşi de çıktı. Akşama kadar 5-6 kez kustu, her seferinde çok acı çekti, midesi kasıldı. Tabi pazartesi ve salı günü okula gidemedi. Bu günlerde sadece sütle yaşadı. Sırf kan şekeri biraz yükselsin diye, normalde önünden kaçırdığım ne varsa (corn flakes, nutella, cips, makarna, patates) teklif ettim, hazırlayıp önüne getirdim. Hiçbirşey yiyemedi. Sadece salı günü biraz cips yedi.
Evde kalmaktan sıkıldı. Okulunu özledi. Neyse, çarşamba günü düzeldi ve bir dolu yedekle okula gitti. Okuldan her zamanki gibi mutlu döndü, canlandı. Ödev telafilerini yaptı. Dün akşam yemekten sonra (hala tam olarak düzelmedi, yemek olarak sadece meyve yedi), corn flakes istedi. Ben biraz mırın kırın yapınca "hep veriyordun, ama ben yiyemiyordum, şimdi canım istiyor" dedi. Bu haklı istek karşısında hazırladığım tabağı yedi. Ben bu sıralarda fazla yiyor, kilo alacak, diye endişelenirken, çocuğumun kaç günlük açlığı karşısında perişan olup dersimi aldım.
Bu akşam Ateş'in İstanbul'daki kuzenleri geliyor. Haftasonunu birlikte geçireceğiz.
