Gelecek hafta (umarım bir aksilik çıkmazsa) Ankara'ya gidiyoruz. Benim katılmak istediğim 3 günlük bir toplantı var, hem de mezun olduğum okulda. Hep birlikte gideceğiz. Uçak biletlerimiz hazır. .......... gidip direk uçuşla Ankara'ya gideceğiz. Tabi bir aksilik çıkmazsa. Hep birlikte gitmemizin nedeni; 1. Ben Ateş'ten ayrılamıyorum, 2. Ateş'i babaanneme ve halalarıma göstermek istiyorum. Hala tanışamadılar. Babaannem 3,5 yıldır felçli ve 2 halam ona bakıyorlar. Bu nedenle bir yere de pek gidemiyorlar. Babaannemle aram hep çok iyi olmuştur. Öğrenciyken onun evinde kaldım. Hep çocuğum olmasını istemişti, ben de ona hiç umutlanma derdim. Neyse, inşallah bu sefer buluşabiliriz. Ben de Ankara'yı çok özledim. 
Bu sabah mutfaktan salona doğru yaramazlık yapmaya giderken Ateş'in hali böyleydi. Artık arkadaşın terlikleri var. Dün akşam Hamdiye ablası eve giderken arkasından ağladı. Ben de demek ki iyi oynuyorlar ben yokken diye mutlu oldum. Şu aşağıda fotoğrafı olan Playskool'un patates amca, havuç teyze ve mısır amcası var ya, gerçekten güzel oyuncaklar. Ateş hepsinin yüzünü, şapkasını, ayakkabılarını falan ayırdedebiliyor. İki gün önce havuç teyzenin yüzünü taktı, sonra bir baktı ki ters takmış, gözler aşağıda. Özenle çıkarıp yeniden düz taktı. Çok hoşuma gitti. Ayrıca bir süredir kitaplarının da düz mü ters mi durduğunu anlıyor. Kitap tersse hemen çeviriyor. Arabaların önünü arkasını ise aylardır ayırdediyor.
