Uf Olmadan Ağlamak
- Bu, Ateş'in bizim dilimize kazandırdığı bir tanım. Hani ancak uf olunca ağlanır ya, bazen birşeye canı sıkılırsa, yapmak istediği birşeye izin vermemişsek, "ben uf olmadan ağlıycaam" diyor ve ağlamaya başlıyor.
- Babası ona "sen kimin çocuğusun/kuzususun/oğlusun" diye soruyor. Ateş her defasında hiç duraksamadan "annenin" diye yanıtlıyor.
- Son günlerde gece uyku arasında bana sırtını kaşıtıyor. Gece "anne, sıytımı kaşı" sesiyle uyanıyorum (kendisi de uyuyor bu arada) ve bıraktığımda tepki vermeyene kadar sırtını kaşıyorum.
- Peluş hayvanlarla ve kuklalarla oyunlarımız son sürat devam ediyor. Herbir hayvanına isim takıyor, babası ve ben sürekli olarak onları konuşturuyoruz.