Dün Ateş'in doğumgününü okulundaki partiyle kutladık. Süperdi. Ben de böylece ilk kez okul içi günlük olayları izleme fırsatı elde ettim. Öğle uykusundan sonra öğretmenleri hepsini tek tek giydirdi, kızların saçları taranıp toplandı. Bu arada giyinme işi biten ya da sıra bekleyen çocuklar da yerde oturup "çiçek olarak" beklediler. Bazen çiçekler dayanamayıp yaramazlık yapsalar da giydirme işi problemsiz bitti. Hepsi bir ağızdan deli gibi konuştu. Ama genelde kurallara hepsinin uyduğunu söylemeliyim. Partinin yapılacağı salona geçtik. Balonlar ve "iyi ki doğdun Ateş" yazıları vardı. Önce hep birlikte oyunlar oynadılar. Müzikle dansettiler. Müzik durunca oturma yarışması yaptılar. En sonunda elene elene Ateş ve Koza kaldı. Ateş'i ilk birinci, Koza'yı da 2. birinci ilan ettiler. Sonra yerde halka şeklinde oturup müzik eşliğinde birbirlerine top verme oyunu oynadılar. Müzik durduğunda top kimin kucağındaysa eleniyordu. Doğumgünü çocuğu olan Ateş bu oyunu da kazandı. Sonra öğretmenlerinin arkasında tren olup şarkı söylediler. O da bitince kucaklarında balonla dans ettiler. Ateş, dans için Koza'yı seçti. Bu arada Doru Ateş'e "cumartesi günü evdeki doğumgününe geliceeeeem" diyordu. Zaten Doru da Ateş'in iyi arkadaşı. En sonunda pasta geldi. Bütün çocuklar gibi Ateş de pastayı çok beğendi. Hep birlikte yedik. Benim yine -tabi ki- gözlerim doldu. Okulda da ayrıca kutlama yaptığımıza çok memnun oldum. Günün çocuğu Ateş'ti. Sonra pastanın üstündeki süper özenle yapılmış hayvan figürlerimizi de alarak erkenden eve döndük.
Evde zaten keyfi çok yerinde. Dededede, anneanne ve Pelin Teyzesiyle sürekli olarak oyun oynuyor. Bu arada cumartesi günkü 2. parti için Ateş'in okul arkadaşlarının ailelerini aradım. Çoğunluk geliyor. Şimdi de ev partisi hazırlıklarımız başladı.
Ateş 5 (yazıyla BEŞ) yaşına girdi. Dört yaşını bitirdi. Dört sene önce minicik 3.2 kg ağırlığında, viyaklayan bir bebekti. Kollarını ancak bir bütün olarak hareket ettirebiliyordu. Bütün aktivitesi sindirim sistemini düzenlemeye çalışmaktan ibaretti. Şimdiki haline inanamıyorum. Kendi başına bir kişilik. Hayal bile edemeyeceğim şeyleri yapıyor, düşünüyor, konuşuyor. Bir dört sene daha sonrayı hiç düşünemiyorum. İYİ Kİ DOĞDUN ATEŞ. Ben de arkadaşlarımın deyimiyle iyi ki doğurdum.
