Bu ay itibariyle Ateş'in günlüğünü yazmaya başlayalı 6 yıl bitiyor. Hayatta en severek yaptığım şeylerden biri. İyi ki blog yazmaya başlamışım. Keşke daha önce öğrenseymişim de hamilelikten itibaren başlasaymışım. Neyse olsun, 14 aylıktan itibaren Ateş'in günlük hayatı hakkında birçok şeyi buraya kaydettim. Artık kendisi de geçmiş yazıları benim kadar büyük bir keyifle okuyor. Çok hoşuna gidiyor. Bazen kendi yaptıklarını ya da söylediklerini okurken gülmekten gözlerinden yaşlar geliyor. Edebildiğim kadar devam...
Yaz okulunun son günü bugün bizim için. Ateş çok sevdi bu yaz okulunu. Severek gitti. En iyi ve aynı zamanda en kötü ders yüzme dersiymiş. Havuzda yüzme kısmı çok güzelmiş, ama havuza hazırlık yapma kısmı (soyunma odasında mayo giyme, bone takma, duş yapma, çantayı toparlama) çok kötüymüş. Neyse bu sene yaz tatili oldukça aktif geçiyor. Daha hiç sıkılacak kadar evde kalamadı. Gelecek hafta evde olacak. Artık acısını çıkartır.
Pazartesiden itibaren yeni bir abla bizde çalışmaya başlayacak. Çocuk gelişimi bölümünde öğrenci bir genç kız. Ateş evdeyken primer işi Ateş'le oynamak olacak. İpek'e bakan Hülya Teyze buldu bize. Bir öncekinden çok daha iyi olacağını tahmin ediyorum. Haftasonu planımızda kuzenler, deniz, bol bol yüzme, boooool bol dubadan atlama var.
