Bugün itibariyle Ateş 3. sınıfa başladı. Bu blogu yazmaya başladığımda Ateş 14 aylıktı, şimdiki durum inanılmaz, zaman çok hızlı geçiyor, Ateş gerçekten kocaman adam oldu. Çok sevdiği arkadaşlarıyla aynı sınıfta, o yüzden çok mutlu. Öğretmeni de çok güleryüzlü, sevecen bir öğretmene benziyor. Tanıyan herkes çok şanslı olduğumuzu söylüyor. Ateş'in geçen seneki öğretmeni, şimdiki öğretmenine Ateş'i ve bizi anlatmış, öyle söyledi bugün. Umarım çok güzel bir dönem geçirir Ateş. Yaz ödevlerini bitirmekte zorlandık bu yıl, ama çok güzel bir yaz geçirdik. Ödevlere son günlerde biraz daha hız verdik, ama gerçekten çoook fazla ödevi vardı. Neyse bu yılki ödevlere hazırlıklı olacak bizimki.
Ateş'in İngilizce öğretmeni, benim de 10 yıldan fazla süredir tanıdığım bir öğretmen, beni helikopter anne diye isimlendirdiklerini söyledi (gerçi kendisi Amerikalı). Yani hep çocuğumun çevresinde ve ona kol kanat olacak şekilde dolaşıyormuşum, herhalde anlamı bu demektir. O anlatırken, kollarını bir pervane gibi açarak beni böyle isimlendirdiklerini söyledi. Çocuğuma çok düşkünüm her anne gibi, ama onun iyiliği için helikopter anne olmamalıyım. Bazı şeylerdeki kontrolümü azaltmaya karar verdim. Ateş'in etrafına dikkat etme seviyesini artırmalıyım. Bu benim için bir dönüm noktası.
