Okulda bu sene 23 Nisan gösterisi için, her sınıfın bir ülkeyi temsil edeceği dans gösterileri planlandı. Ateş'in sınıfı ABD'yi simgeleyen bir dans hazırladı. Michael Jackson'ın Thriller şarkısı eşliğinde, o şarkının klibindeki gibi zombi oldu hepsi. Herkes kendi zombi kıyafetini kendi hazırladı. Ateş babasının, üzerinde kurukafa resmi olan eski bir tişörtünü babasıyla birlikte kesip boyayarak kendisine zombi kıyafeti yaptı. 22 Nisan'da okullarında düzenlenen törende bütün okula sundular gösterilerini, çok da beğenilmişler. Bizlere de bir sonraki haftasonu aynı dansı yapacaklar.
Bu gösterinin gerçekleştiği gün Ateş'in öğretmeni aradı, Ateş'in başının çok ağrıdığını söyledi. Ateş'le konuştum, gösteri nedeniyle biraz geç olsa da, ilaçlarını fazlasıyla aldığını ama ağrısının geçmediğini, hatta midesinin bulandığını söyledi. Çantasında yedek ilaçları vardı, onları almasını söyleyip hemen yola çıktım. Ben okula gidene kadar ağrısı biraz azalmıştı, ama çok ağrımış. Bana anlatırken, elindeki bayrağın sopasını kafasına bastırdığını, ama yine de ağrısının geçmediğini söyledi, çok çok üzüldüm. Neyse, biz okuldan çıkana kadar biraz hafifledi. Ev yolunda daha iyiydi. Biz de başbaşa sevdiğimiz bir yerde (Cafe B...) yemek yemeye karar verdik. Sohbet ederek yemek yedik, sonra da bir kırtasiyeye gidip kendimize kitap, doğumgününe gideceğimiz Melih ve Melis'e de hediye alarak evimize döndük.
Ertesi gün 23 Nisan'dı. O günü İpekler ve Canlar'la (diğer) birlikte deniz kenarında geçirdik. Hepimize çok iyi geldi. Cumartesi ise Ateş'in yorucu basket ve tenis derslerinden sonra Melih ve Melis'in doğumgününe gittik. Ben annelerle sohbet ederken, çocuklar kudurdular. Ateş için oldukça yorucu olan bu günün sonunda pasta alarak eve döndük. Akşam Toprak Efeler bize geldi, Ateş'in amcasının doğumgününü kutladık. Ertesi gün İpekler'e gittik, çocuklar Ateş'in yeni badminton takımı ile badminton oynadılar. Bu arada, Ateş, okulun badminton takımına girdi.
