Cuma akşamı bateri dersine gitti. Haziran içinde bir değerlendirme yapılacakmış, onu öğrendik. Aşama aşama yapılacak olan bu değerlendirmede çocukların durumuna göre elde edecekleri sonuçlar, ilerde pek çok yerde işine yarabilirmiş. Hatta bu sınavların en yüksek basamağından geçildiğinde, yurtdışında konservatuvara bile gidilebiliyormuş. Biz Ateş'in bu sınava girmesine karar verdik. Sonuçta kaybedecek birşey yok, kazanılabilecek çok şey var. Ayrıca amaç konservatuvar olmasa da, ilerde pek çok şey için elimizde belge olması işine yarar diye düşünüyoruz. Sonuçta bunca zaman basket, tenis, badminton oynadığını ve bateri çaldığını başka türlü kanıtlayamaz. Lisans, belge ya da sertifika almalı. Zaten ilk aşamada Ateş için basit bir parça vermişler, evde biraz çalışacak.
Cumartesi sabahı hazırlanıp okula gittik, İngilizce C....... sınavları vardı. Geçen sene de girmişti Ateş. Sonuçları gayet iyiydi. Bu sene biraz daha ciddiye aldı, kendi kendine ve babasıyla birlikte çalıştı. Üstelik tamamen kendi isteğiyle. Sınavın kolay olduğunu, iyi geçtiğini söylüyor. Akşamüstü abiyi de alıp deniz kenarına gittik. Toprak Efe de ordaydı. Pazar günü Ömür de babasıyla geldi. Farklı yaşlardan 4 erkek çocuk, çok güzel oyunlar oynadılar. Sabahtan akşama kadar basketbol, badminton, voleybol, futbol ve frizbi oynadılar. Çok eğlendiler ve yoruldular. Hatta denize bile girdiler.
Haftaiçi badminton takımının maçları olacakmış. Ateş ilk kez gerçek bir maça çıkacak. Aslında hiçbir sporda ve oyunda maç yapmak istemez. Yenilme stresine girmek istemiyor. Ama bu kadar spor yapıp maç yapmamak olacak şey değil zaten. Yaptığı sporun bir aşaması olarak maç da yapması gerekiyor. Badmintonla bu döngüyü kıracağımızı ümit ediyorum. Bakalım nasıl olacak?
