Pazartesi sabahından beri okula giderken ağlama seansları azaldı, bugün kayboldu. Yaşasın, bugün hiç ağlamadan gitti okula, böylece benim de günüm berbat olmadı. Zaten ilk 3 hafta da böyle mutlu mutlu gidiyordu, bayram tatili sonrasında herşey bozulmuştu. Ama tam tümüyle alışacakken bu sefer de öbür bayram tatili geliyor. Birlikte tatil yapmak çoooook güzel, umarım o tatilin sonunda da tekrar problem yaşamayız.
Yarın Ateş'in (ve benim) hayatında bir ilk yaşanacak. Ateş okulla birlikte bir çocuk tiyatrosunu izlemeye gidecek. Hem de okul servisiyle. Bakalım nasıl olacak diye heyecanla bekliyorum. O gidip dönene kadar ben herhalde telefon başında olurum. Tiyatroyu sevecek mi, serviste nasıl yolculuk yapacak, hiç bilmiyorum. Cuma günü de Atatürk evini ziyarete gideceklermiş.
Bugün okuldan aldığımda yarın sabah en geç 9.30'da orda olması gerektiğini, 10.00'da servisle tiyatroya gideceklerini kendisi söyledi bana.
Son günlerde bana -her gün aynı saatte gittiğim halde- "geç geldin" diye kızıyor. Aslında saatte değişiklik yok, saatler geri alındığı için, onu aldığım saatte hava kararmak üzere oluyor, ama bunu defalarca söylememe rağmen henüz algılamadı, bana kızmaya devam ediyor.
