Notlar...

• Ateş son haftalarda pek yaramazlık yapmamaya başladı. Yani nasıl desem, son birkaç aydır yaramazlığı çok abartmıştı. Ateş'e karşı inanılmaz hoşgörülü ve toleranslı olduğumu söylüyor yakın çevrem. Buna rağmen kendimi kaybedip bir günde 3 kez çığlık çığlığa bağırdığım oluyordu. Neyse, son zamanlarda çok iyi. Sık sık bana "anne, seni bugün hiç üzdüm mü" diye soruyor. Ben de hiç üzmediğini söylüyorum.
• Araba seçmece oyunu oynuyoruz bu sıralarda. Küçük arabalarının hepsini döküyoruz yere. Sonra oturuyoruz ve bir o, bir ben araba seçiyoruz. Amaç en güzel arabaları seçmek. Bu sabah evden çıkarken akşam dönüşte bu oyunu oynamak üzere sözleştik.
• Dün akşam Toprak Efe ve ailesi geldi bize. Biz Toprak Efe'yi sevip kucağımıza aldıkça bizimki kıskanmaya başladı. Ama yine de büyüyünce ona bilgisayarda oyun oynamayı öğreteceğini söyledi.
• Ateş kendi kendine doyana kadar rahatlıkla yemek yiyordu. Ama uzun süren hastalığından dolayı aşırı iştahsız olduğu ve 2 kg kaybettiği için, son 2 haftadır yiyebileceği herhangi bir koşulda ona yemek yedirmeye çalışıyorum. En çok da bilgisayarda oyun oynarken yiyor. Ben de taviz verdim. Ama tabi ki bu taviz alışkanlığa dönüştü. Şimdi akşam yemeklerini bile bilgisayarın başında yemek istiyor. Umarım kısa sürede hem iştahı, hem kilosu, hem de sofrada yeme alışkanlığı geri döner.
• Bu cumartesi günü okulda veli toplantısı var. GERÇEKTEN çok heyecanlıyım. İlk kez böyle bir deneyim yaşayacağım. Bakalım sonuç nasıl olacak? Okula giderken uzuuun tatil sonrası biraz mızırdandı tabi. Ama bu sabah daha iyiydi. Dün akşam ilk kez okulun "iyi" geçtiğini söyledi. Arada arkadaşlarının doğumgünü oluyor, hep beraber kutluyorlar. Ben de Ateş'in doğumgününü iple çekiyorum. Hem evde parti yaparız her zamanki gibi, hem de okulda arkadaşlarıyla kutlarız diye.
• Saçları yine çok uzadı. Bu sabah bütün alnını kaplayan saçlarına biraz jöle sürerek yana ve arkaya yatırdım. Alnı ortaya çıktı. O kadar güzel oldu ki anlatamam. Okulda öğretmenleri de bayıldılar.