Son haftalarda Ateş lades oyununu öğrendi, sanırım abisinden. Öğrendiğinden beri bize sürekli anlamlı-anlamsız birşeyler vererek lades yapmaya çalışıyor. Ben genelde kanmış görünüyorum. Babası ise, gerçekten unutmuşsa ancak birşey demiyor, yoksa mutlaka "aklımda" diyor. Böylece Ateş benim çok kolay unutan ve kolay kanan birisi olduğumu düşünüyor. Babasına ya da bana lades yaptığında acaip eğleniyor, kahkahalar atıyor.İlk öğrendiği gün babasına birşey vermiş, sonra "vezir" demiş. Babası "neee" deyince bu sefer düşünüp "esir" demiş. Sonra durup "lazer" demiş. Babası kahkahalar arasında lades demek istediğini anlamış. O günden beri ismini unutmuyor.
Çok komik başka birşey de, deniz yolumuzun üzerindeki ..... beldesinin ismini unutan Ateş oraya "musluklu" dedi. Artık biz de oraya musluklu diyoruz.
